Art. 140c.
1. Krajowa Rada określa kierunki i koordynuje działania administracji rządowej w sprawach bezpieczeństwa ruchu drogowego.
2. Do zadań Krajowej Rady w zakresie poprawy bezpieczeństwa ruchu drogowego należy w szczególności:
1. proponowanie kierunków polityki państwa;
2. opracowywanie programów poprawy bezpieczeństwa ruchu drogowego w oparciu o propozycje przedstawiane przez właściwych ministrów i ocena ich realizacji;
3. inicjowanie badań naukowych;
4. inicjowanie i opiniowanie projektów aktów prawnych oraz umów międzynarodowych;
5. inicjowanie kształcenia kadr administracji publicznej;
6. inicjowanie współpracy zagranicznej;
7. współpraca z właściwymi organizacjami społecznymi i instytucjami pozarządowymi;
8. inicjowanie działalności edukacyjno-informacyjnej;
9. analizowanie i ocena podejmowanych działań;
10. ustalanie, co najmniej raz na trzy lata, średniego kosztu społeczno-ekonomicznego wypadku drogowego, w którym jest zabity, oraz średniego kosztu społeczno-ekonomicznego wypadku drogowego, w którym osoba doznała obrażeń ciała w rozumieniu art. 156 § 1 albo art. 157 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny, powstałego na drogach, o których mowa w art. 24ga ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych.
3. Przy ustalaniu średniego kosztu społeczno-ekonomicznego wypadków drogowych, o których mowa w ust. 2 pkt 10, uwzględnia się:
1. utratę produktywności zabitych i rannych w wypadkach drogowych;
2. koszty leczenia i rehabilitacji poszkodowanych w wypadkach drogowych;
3. koszty administracyjne wypadków drogowych;
4. straty materialne powstałe w wyniku wypadków drogowych.