Art. 6.

1. Polecenia lub sygnały może dawać lub innej osobie znajdującej się na drodze:

1. policjant;

2. żołnierz Żandarmerii Wojskowej lub wojskowego organu porządkowego, zabezpieczający przemarsz lub przejazd kolumny wojskowej albo w razie akcji związanej z ratowaniem życia lub mienia;

3. funkcjonariusz Straży Granicznej;

3a. inspektor Inspekcji Transportu Drogowego;

3b. umundurowany funkcjonariusz Służby Celno-Skarbowej;

3c. strażnik gminny (miejski);

4. pracownik kolejowy na przejeździe kolejowym;

5. osoba działająca w imieniu zarządcy drogi lub osoba wykonująca roboty na drodze na zlecenie lub za zgodą zarządcy drogi;

6. osoba nadzorująca bezpieczne przejście dzieci przez , w wyznaczonym miejscu;

7. w miejscach związanych z wsiadaniem lub wysiadaniem dzieci;

7a. ratownik górski podczas wykonywania czynności związanych z prowadzeniem akcji ratowniczej;

7b. ratownik wodny podczas wykonywania czynności związanych z prowadzeniem akcji ratowniczej;

8. strażnik leśny lub funkcjonariusz Straży Parku – na terenie odpowiednio lasu lub parku narodowego;

9. strażak Państwowej Straży Pożarnej, jeżeli wykonuje zadania określone w (Dz. U. z 2025 r. poz. 1312 i 1366);

9a. strażak ratownik ochotniczej straży pożarnej, jeżeli wykonuje zadania ochotniczych straży pożarnych określone w (Dz. U. z 2025 r. poz. 244 i 900);

10. strażak ochotniczej straży pożarnej, jeżeli wykonuje zadania ochotniczych straży pożarnych określone w ;

11. funkcjonariusz Służby Ochrony Państwa podczas wykonywania czynności związanych z zapewnieniem bezpieczeństwa ochranianych osób, obiektów i urządzeń;

12. pilot podczas wykonywania czynności związanych z pilotowaniem przejazdu nienormatywnego.

2. Osoby, o których mowa w i , powinny być łatwo rozpoznawalne i widoczne z dostatecznej odległości, zarówno w dzień, jak i w nocy.

3. Przepis w zakresie łatwej rozpoznawalności:

1. dotyczy osoby wymienionej w tylko poza ;

2. nie dotyczy , jeżeli sygnał do zatrzymania innych dawany jest przez tę osobę bez wychodzenia z odpowiednio oznaczonego pojazdu.

3a. Osoby, o których mowa w oraz , mogą dawać polecenia lub sygnały lub innej osobie znajdującej się na drodze pod warunkiem ukończenia szkolenia organizowanego przez wojewódzki ośrodek ruchu drogowego lub szkolenia, o którym mowa w . Pilot zabezpieczający przejazd nienormatywnego będący osobą, o której mowa w , nie podlega szkoleniu.

3b. Szkolenie, o którym mowa w , może być przeprowadzone odpłatnie. Opłatę ponosi podmiot na szkolenie, a w pozostałych przypadkach – osoba odbywająca szkolenie. Wysokość maksymalnej opłaty za szkolenie jednej osoby nie może przekraczać 30 % minimalnego wynagrodzenia za pracę ustalonego na podstawie przepisów o minimalnym wynagrodzeniu za pracę.

4. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu, uwzględniając potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa i porządku w trakcie kierowania ruchem drogowym oraz sprawnego wykonywania czynności w tym zakresie, w drodze rozporządzenia:

1. określi organizację i sposób wykonywania czynności, o których mowa w ust. 1, program i tryb prowadzenia szkolenia w tym zakresie, wzór zaświadczenia o ukończeniu szkolenia, wysokość stawek za szkolenie oraz tryb ich pobierania i zwrotu, biorąc pod uwagę w szczególności średnie realne koszty organizacji i przeprowadzania szkolenia;

2. może upoważnić inne osoby do wykonywania czynności, o których mowa w ust. 1, oraz określić okoliczności, szczegółowe warunki, sposób wykonywania czynności w tym zakresie, jak również warunki, które te osoby muszą spełniać;

3. określi wzór ubioru osób, o których mowa w ust. 1 pkt 4–6.

poprzedni
następny
/ szukaj