Art. 80ch.

1. Wysokość opłaty za udostępnienie danych jednostkowych dotyczących jednego pojazdu lub jednej osoby nie może być wyższa niż 2 % przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej, o którym mowa w art. 20 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1251, 1429 i 1672 oraz z 2024 r. poz. 834 i 858).

2. Wysokość opłaty za udostępnianie danych z ewidencji do celów komercyjnych i niekomercyjnych określa się według wzoru: O = K × (A + B) + M gdzie: O – łączna kwota opłaty za udostępnienie danych do celów komercyjnych i niekomercyjnych, K – współczynnik wynoszący: a) 1,0 – do celów niekomercyjnych, b) 1,5 – do celów komercyjnych, A – opłata za prace informatyczne, gdzie A = 0,5H1 × Z + 0,5H2 × Z + 0,75H3 × Z + 10H4 × Z + H5 × Z, B – opłata za prace eksploatacyjne, gdzie B = 1,5H6 × 10Z + H7 × 10Z + 1,5H8 × 10Z + 0,6H9 × 10Z + 0,5H10 × 10Z, M – koszt materiałów eksploatacyjnych doliczany, w przypadku gdy przekroczy 5 % wartości usługi, a poszczególne symbole oznaczają: H – ilość godzin przeznaczonych na realizację zadania: H1 – czas trwania prac programowo-projektowych, H2 – czas opracowania dokumentacji programowej, H3 – czas trwania prac analitycznych i projektowych, H4 – czas opracowania nowego programu, H5 – czas opracowania programu z gotowych modułów, H6 – czas wyboru podzbioru z bazy danych, H7 – czas przetwarzania wybranych danych, H8 – czas wykonania tablicy statystycznej, H9 – czas drukowania wykazów z wybranego podzbioru zawierającego do 300 danych jednostkowych, H10 – czas drukowania wykazów z wybranego podzbioru zawierającego powyżej 300 danych jednostkowych, Z – opłatę za udostępnienie danych jednostkowych z ewidencji.

3. Maksymalna wysokość opłaty, o której mowa w ust. 2, wynosi 23 000 zł.

4. Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia: